جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to bequeath
01
به ارث گذاشتن
to give personal property to someone through a legal instrument, typically after one's death
Ditransitive: to bequeath personal property to sb/sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
bequeath
سومشخص مفرد
bequeaths
وجه وصفی حال
bequeathing
گذشته ساده
bequeathed
اسم مفعول
bequeathed
مثالها
She decided to bequeath her family heirlooms to her grandchildren, ensuring they would stay within the family.
او تصمیم گرفت یادگاریهای خانوادگی خود را به نوههایش وصیت کند، تا مطمئن شود که آنها در خانواده باقی میمانند.
