جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to evict
01
مستاجر را بیرون کردن
to legally force someone to leave a property, often because they broke the rules of the rental agreement
Transitive: to evict a tenant or resident
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
evict
سومشخص مفرد
evicts
وجه وصفی حال
evicting
گذشته ساده
evicted
اسم مفعول
evicted
مثالها
The property owner evicted the noisy neighbors who disturbed the peace of the neighborhood.
مالک ملک همسایههای پرسر و صدایی که آرامش محله را برهم زده بودند را اخراج کرد.
