جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to beguile
01
فریفتن
to deceptively attract or charm people
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
beguile
سومشخص مفرد
beguiles
وجه وصفی حال
beguiling
گذشته ساده
beguiled
اسم مفعول
beguiled
02
فریب دادن, اغفال کردن
to deceive or trick someone into doing something by using clever and tricky methods
مثالها
The clever magician beguiles the audience with his illusions.
شعبدهباز زیرک با تردستیهایش تماشاگران را فریب میدهد.
درخت واژگانی
beguiled
beguilement
beguiler
beguile
