Szukaj
to beguile
01
zwodzić urokliwie, uroczyście oszukiwać
to deceptively attract or charm people
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
beguile
3. osoba liczby pojedynczej
beguiles
imiesłów czynny
beguiling
czas przeszły prosty
beguiled
imiesłów bierny
beguiled
02
oszukiwać, zwodzić
to deceive or trick someone into doing something by using clever and tricky methods
Przykłady
Even as a child, he was known for beguiling his friends into trading their toys with him.
Nawet jako dziecko był znany z zwodzenia przyjaciół, aby wymieniali się z nim zabawkami.
Drzewo Leksykalne
beguiled
beguilement
beguiler
beguile
