جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to rebuke
01
شدیداً انتقاد کردن
to strongly criticize someone for their actions or words
Transitive: to rebuke sb | to rebuke sb for an action or behavior
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
rebuke
سومشخص مفرد
rebukes
وجه وصفی حال
rebuking
گذشته ساده
rebuked
اسم مفعول
rebuked
مثالها
The teacher rebuked the student for cheating on the exam last week.
معلم به دلیل تقلب در امتحان هفته گذشته، دانشآموز را سرزنش کرد.
Rebuke
01
سرزنش, ملامت
an act or expression of criticism and censure
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
rebukes
درخت واژگانی
rebuker
rebuke
