Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to rebuke
01
berispen, verwijten
to strongly criticize someone for their actions or words
Transitive: to rebuke sb | to rebuke sb for an action or behavior
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
rebuke
3e persoon enkelvoud
rebukes
onvoltooid deelwoord
rebuking
onvoltooid verleden tijd
rebuked
voltooid deelwoord
rebuked
Voorbeelden
She frequently rebukes her children for not completing their chores on time.
Ze berispt haar kinderen vaak omdat ze hun klusjes niet op tijd afmaken.
Rebuke
01
berisping, verwijt
an act or expression of criticism and censure
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
rebukes
Lexicale Boom
rebuker
rebuke
