beleidigen
beleidigen
bəlaɪ̯dɪgng
bēlaidigng

Definitie en betekenis van "beleidigen"in het Duits

beleidigen
01

beledigen, kwetsen

Jemanden mit Worten oder Taten kränken oder verletzen 
beleidigen definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
frasal
actiewerkwoord
regelmatig
onscheidbaar
partikel
be
basiswerkwoord
leidigen
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
beleidige
3e persoon enkelvoud
beleidigt
onvoltooid deelwoord
beleidigend
onvoltooid verleden tijd
beleidigte
voltooid deelwoord
beleidigt
Voorbeelden
Er hat mich absichtlich beleidigt. 

Hij heeft me opzettelijk beledigd.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store