جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
beleidigen
01
توهین کردن
Jemanden mit Worten oder Taten kränken oder verletzen
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
عبارتی
فعل کنشی
باقاعده
جدانشدنی
جزء فعلی
be
فعل پایه
leidigen
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
beleidige
سومشخص مفرد
beleidigt
وجه وصفی حال
beleidigend
گذشته ساده
beleidigte
اسم مفعول
beleidigt
مثالها
Er hat mich absichtlich beleidigt.
او عمداً مرا توهین کرد.
