Szukaj
beleidigen
01
obrażać, znieważać
Jemanden mit Worten oder Taten kränken oder verletzen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
be
czasownik podstawowy
leidigen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
beleidige
3. osoba liczby pojedynczej
beleidigt
imiesłów czynny
beleidigend
czas przeszły prosty
beleidigte
imiesłów bierny
beleidigt
Przykłady
Er hat mich absichtlich beleidigt.
On celowo mnie obraził.
