bellen
be
ˈbɛ
be
llen
lən
lēn

Definitie en betekenis van "bellen"in het Duits

bellen
[past form: bellte]
01

blaffen, keffen

Laut bellen, wie Hunde
bellen definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
belle
3e persoon enkelvoud
bellt
onvoltooid deelwoord
bellend
onvoltooid verleden tijd
bellte
voltooid deelwoord
gebellt
Voorbeelden
Der kleine Welpe bellt zum ersten Mal.
De kleine puppy blaft voor het eerst.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store