Ara
irriter
01
sinirlendirmek, rahatsız etmek
provoquer de la colère ou de l'agacement chez quelqu'un
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
irrite
1. çoğul kişi
irritons
gelecek zamanda 1. kişi
irriterai
şimdiki zaman ortacı
irritant
geçmiş zaman ortacı
irrité
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
irritions
Örnekler
Il s' irrite facilement quand il est fatigué.
Yorgun olduğunda kolayca sinirlenir.
02
sinirlenmek, kızmak
devenir en colère ou agacé
Örnekler
Je m' irrite souvent quand je suis stressé.
Stresli olduğumda sık sık sinirlenirim.
03
tahriş etmek, rahatsız etmek
provoquer une sensation désagréable, souvent de brûlure ou d'inconfort
Örnekler
Le vent froid peut irriter la gorge.
Soğuk rüzgar boğazı tahriş edebilir.
04
tahriş etmek, iltihaplandırmak
provoquer une inflammation ou une réaction dans une partie du corps
Örnekler
La chaleur excessive irrite les muqueuses.
Aşırı sıcak, mukoza zarlarını tahriş eder.
