Szukaj
irriter
01
irytować, drażnić
provoquer de la colère ou de l'agacement chez quelqu'un
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
irrite
1. osoba liczby mnogiej
irritons
1. osoba czasu przyszłego
irriterai
imiesłów czynny
irritant
imiesłów bierny
irrité
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
irritions
Przykłady
Son comportement irrite beaucoup ses collègues.
Jego zachowanie bardzo drażni jego kolegów.
02
irytować się, złościć się
devenir en colère ou agacé
Przykłady
Il s'irrite facilement quand on le critique.
Łatwo się irytuje, gdy jest krytykowany.
03
drażnić, irytować
provoquer une sensation désagréable, souvent de brûlure ou d'inconfort
Przykłady
Ce tissu rugueux irrite ma peau.
Ta szorstka tkanina drażni moją skórę.
04
drażnić, wywoływać stan zapalny
provoquer une inflammation ou une réaction dans une partie du corps
Przykłady
La poussière peut irriter les voies respiratoires.
Pył może drażnić drogi oddechowe.
