Szukaj
irriter
01
irytować, drażnić
provoquer de la colère ou de l'agacement chez quelqu'un
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
irrite
1. osoba liczby mnogiej
irritons
1. osoba czasu przyszłego
irriterai
imiesłów czynny
irritant
imiesłów bierny
irrité
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
irritions
Przykłady
Il s' irrite facilement quand il est fatigué.
Łatwo się denerwuje, gdy jest zmęczony.
02
irytować się, złościć się
devenir en colère ou agacé
Przykłady
Je m' irrite souvent quand je suis stressé.
Często denerwuję się, kiedy jestem zestresowany.
03
drażnić, irytować
provoquer une sensation désagréable, souvent de brûlure ou d'inconfort
Przykłady
Le vent froid peut irriter la gorge.
Zimny wiatr może podrażniać gardło.
04
drażnić, wywoływać stan zapalny
provoquer une inflammation ou une réaction dans une partie du corps
Przykłady
La chaleur excessive irrite les muqueuses.
Nadmierne ciepło drażni błony śluzowe.
