Ara
interloquer
01
şaşırtmak, afallatmak
surprendre ou déconcerter quelqu'un au point de le laisser sans voix
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
interloque
1. çoğul kişi
interloquons
gelecek zamanda 1. kişi
interloquerai
şimdiki zaman ortacı
interloquant
geçmiş zaman ortacı
interloqué
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
interloquions
Örnekler
La question inattendue du professeur l'a interloqué.
Öğretmenin beklenmedik sorusu onu şaşkına çevirdi.
