Szukaj
interloquer
01
zaskoczyć, wprawić w zakłopotanie
surprendre ou déconcerter quelqu'un au point de le laisser sans voix
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
interloque
1. osoba liczby mnogiej
interloquons
1. osoba czasu przyszłego
interloquerai
imiesłów czynny
interloquant
imiesłów bierny
interloqué
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
interloquions
Przykłady
La question inattendue du professeur l'a interloqué.
Niespodziewane pytanie nauczyciela zaskoczyło go.
