جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
interloquer
01
از جا پراندن, شوکه کردن
surprendre ou déconcerter quelqu'un au point de le laisser sans voix
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
interloque
اولشخص جمع
interloquons
اولشخص زمان آینده
interloquerai
وجه وصفی حال
interloquant
اسم مفعول
interloqué
اولشخص جمع زمان ناقص
interloquions
مثالها
La question inattendue du professeur l'a interloqué.
سوال غیرمنتظره معلم او را متحیر کرد.
