Ara
déplaire
01
hoşlanmamak, beğenmemek
causer un sentiment de mécontentement ou de contrariété à quelqu'un
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
durum fiili
düzensiz
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
déplais
1. çoğul kişi
déplaisons
gelecek zamanda 1. kişi
déplairai
şimdiki zaman ortacı
déplaisant
geçmiş zaman ortacı
déplu
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
déplaisions
Örnekler
Son attitude a commencé à déplaire à ses collègues.
Tavrı, meslektaşlarını hoşnutsuz etmeye başladı.
02
hoşlanmamak, beğenmemek
ne pas plaire , ne pas être apprécié par quelqu'un
Örnekler
Cette musique déplaît à beaucoup de personnes.
Bu müzik birçok kişiye hoş gelmiyor.
