جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
déplaire
01
ناراحت کردن, دلخور کردن
causer un sentiment de mécontentement ou de contrariété à quelqu'un
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل حالتی
بیقاعده
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
déplais
اولشخص جمع
déplaisons
اولشخص زمان آینده
déplairai
وجه وصفی حال
déplaisant
اسم مفعول
déplu
اولشخص جمع زمان ناقص
déplaisions
مثالها
Ce comportement peut déplaire à beaucoup de gens.
این رفتار ممکن است ناراحتکننده باشد برای بسیاری از مردم.
02
دوست نداشتن, خوش نیامدن (از)، بد آمدن (از)
ne pas plaire, ne pas être apprécié par quelqu'un
مثالها
Il déplaît à ses voisins à cause du bruit.
او به خاطر سر و صدا خوشایند همسایگانش نیست.
