جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
déplaire
01
ناراحت کردن, دلخور کردن
causer un sentiment de mécontentement ou de contrariété à quelqu'un
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل حالتی
بیقاعده
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
déplais
اولشخص جمع
déplaisons
اولشخص زمان آینده
déplairai
وجه وصفی حال
déplaisant
اسم مفعول
déplu
اولشخص جمع زمان ناقص
déplaisions
مثالها
Son attitude a commencé à déplaire à ses collègues.
نگرش او شروع به ناخوشایند کردن همکارانش کرد.
02
دوست نداشتن, خوش نیامدن (از)، بد آمدن (از)
ne pas plaire , ne pas être apprécié par quelqu'un
مثالها
Cette musique déplaît à beaucoup de personnes.
این موسیقی برای بسیاری از افراد خوشایند نیست.
