Szukaj
rougir
01
rumienić się, zaczerwienić się
devenir rouge, souvent à cause de la honte, de la timidité ou de la chaleur
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
rougis
1. osoba liczby mnogiej
rougissons
1. osoba czasu przyszłego
rougirai
imiesłów czynny
rougissant
imiesłów bierny
rougi
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
rougissions
Przykłady
Elle a rougi quand il lui a fait un compliment.
Zarumieniła się, kiedy on jej złożył komplement.
02
zaczerwienić się, zabarwić na czerwono
rendre quelque chose rouge ou lui donner une teinte rouge
Przykłady
Le soleil couchant rougit les nuages.
Zachodzące słońce czerwieni chmury.
