Ara
to contuse
01
berelemek
to cause a bruise or injury to the body, typically by blunt force or impact
Transitive: to contuse a body part
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
contuse
3. tekil kişi
contuses
şimdiki zaman ortacı
contusing
basit geçmiş zaman
contused
geçmiş zaman ortacı
contused
Örnekler
The soccer player accidentally contused his knee during a collision with another player.
Futbolcu, başka bir oyuncuyla çarpışması sırasında yanlışlıkla dizini ezdi.
Leksikal Ağaç
contusion
contuse
