Szukaj
to contuse
01
stłuc, potłuc
to cause a bruise or injury to the body, typically by blunt force or impact
Transitive: to contuse a body part
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
contuse
3. osoba liczby pojedynczej
contuses
imiesłów czynny
contusing
czas przeszły prosty
contused
imiesłów bierny
contused
Przykłady
The soccer player accidentally contused his knee during a collision with another player.
Piłkarz przypadkowo stłukł kolano podczas zderzenia z innym zawodnikiem.
Drzewo Leksykalne
contusion
contuse
