Szukaj
infuriating
01
wściekły, irytujący
causing intense anger, frustration, or irritation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
przymiotnik od imiesłowu czynnego
jakościowy
stopień najwyższy
most infuriating
stopień wyższy
more infuriating
stopniowalne
Przykłady
Discovering the careless damage to her car was truly infuriating for Sarah.
Odkrycie niedbałego uszkodzenia jej samochodu było dla Sary naprawdę wściekłe.
Drzewo Leksykalne
infuriating
infuriate
