Szukaj
to abide
01
zamieszkiwać, przebywać
to live or stay in a particular place
Intransitive: to abide somewhere
Old use
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
abide
3. osoba liczby pojedynczej
abides
imiesłów czynny
abiding
czas przeszły prosty
abode
imiesłów bierny
abode
Przykłady
As a professor at the university, she abides in the campus housing.
Jako profesor na uniwersytecie mieszka w akademiku.
02
znosić, tolerować
(always negative) to tolerate someone or something
Transitive: to abide sb/sth
Przykłady
He could n't abide the arrogance of the new manager, leading him to consider finding a job elsewhere.
Nie mógł znieść arogancji nowego menedżera, co skłoniło go do rozważenia znalezienia pracy gdzie indziej.
