جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to abide
01
ساکن بودن, اقامت کردن
to live or stay in a particular place
Intransitive: to abide somewhere
Old use
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حالتی
باقاعده
زمان حال
abide
سومشخص مفرد
abides
وجه وصفی حال
abiding
گذشته ساده
abode
اسم مفعول
abode
مثالها
In the bustling city, countless individuals abide in high-rise apartments.
در شهر شلوغ، افراد بیشماری در آپارتمانهای بلند سکونت دارند.
02
تاب آوردن, تحمل کردن
(always negative) to tolerate someone or something
Transitive: to abide sb/sth
مثالها
She ca n't abide people who are consistently dishonest.
او نمیتواند افرادی را که دائماً نادرست هستند تحمل کند.
