Szukaj
Duel
01
pojedynek
a prearranged fight with deadly weapons by two people (accompanied by seconds) in order to settle a quarrel over a point of honor
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
duels
02
pojedynek, walka
any struggle between two skillful opponents (individuals or groups)
to duel
01
pojedynek, walczyć w pojedynku
to engage in a combat or competition between two individuals
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
duel
3. osoba liczby pojedynczej
duels
imiesłów czynny
dueling
czas przeszły prosty
dueled
imiesłów bierny
dueled
Przykłady
In medieval times, knights would duel to settle disputes or defend honor.
W średniowieczu rycerze pojedynkowali się, aby rozstrzygać spory lub bronić honoru.
