distinctive
dis
ˈdɪs
dis
tinc
tɪnk
tink
tive
tɪv
tiv
disjunctive

Definicja i znaczenie słowa „distinctive” po angielsku

distinctive
01

charakterystyczny, wyróżniający

possessing a quality that is noticeable and different 
distinctive definition and meaning
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
jakościowy
stopień najwyższy
most distinctive
stopień wyższy
more distinctive
stopniowalne
Przykłady
Her distinctive laugh could be heard from across the room, making her easily recognizable in a crowd. 

Jej charakterystyczny śmiech było słychać z drugiego końca pokoju, co sprawiało, że była łatwo rozpoznawalna w tłumie.

LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store