جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
distinctive
01
متمایز, مشخص
possessing a quality that is noticeable and different
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مرکب
کیفی
شکل عالی
most distinctive
شکل تفضیلی
more distinctive
درجهپذیر
مثالها
Her distinctive laugh could be heard from across the room, making her easily recognizable in a crowd.
خنده متمایز او از آن سوی اتاق شنیده میشد، که او را در جمع به راحتی قابل تشخیص میکرد.
درخت واژگانی
distinctively
distinctiveness
distinctive
