Szukaj
Disquiet
01
niepokój, zaniepokojenie
the trait of seeming ill at ease
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
niepoliczalny
02
niepokój, zaniepokojenie
a feeling of mild anxiety about possible developments
to disquiet
01
niepokoić, zakłócać
to cause someone to feel mentally uneasy, worried, or disturbed
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disquiet
3. osoba liczby pojedynczej
disquiets
imiesłów czynny
disquieting
czas przeszły prosty
disquieted
imiesłów bierny
disquieted
Przykłady
The unexplained noises in the night disquieted the family.
Niewyjaśnione odgłosy w nocy zaniepokoiły rodzinę.
Drzewo Leksykalne
disquiet
quiet
