disquiet
dis
dɪs
dis
quiet
ˈkwaɪət
kvaiet
/dɪskwˈa‍ɪ‍ət/

Definitie en betekenis van "disquiet"in het Engels

01

onrust, bezorgdheid

the trait of seeming ill at ease
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
02

onrust, bezorgdheid

a feeling of mild anxiety about possible developments
to disquiet
01

verontrusten, verstoren

to cause someone to feel mentally uneasy, worried, or disturbed
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
disquiet
3e persoon enkelvoud
disquiets
onvoltooid deelwoord
disquieting
onvoltooid verleden tijd
disquieted
voltooid deelwoord
disquieted
Voorbeelden
The looming deadline was disquieting the employee.
De naderende deadline verontrustte de werknemer.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store