disquiet
dis
dɪs
dis
quiet
ˈkwaɪət
kvaiēt
/dɪskwˈa‍ɪ‍ət/

Definitie en betekenis van "disquiet"in het Engels

01

onrust, bezorgdheid

the trait of seeming ill at ease
02

onrust, bezorgdheid

a feeling of mild anxiety about possible developments
to disquiet
01

verontrusten, verstoren

to cause someone to feel mentally uneasy, worried, or disturbed
Voorbeelden
The looming deadline was disquieting the employee.
De naderende deadline verontrustte de werknemer.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store