discursive
dis
ˈdɪs
dis
cur
kɜ:
sive
sɪv
siv
dispersive

Definicja i znaczenie słowa „discursive” po angielsku

discursive
01

dyskursywny, niespójny

deviating from a subject in a disorganized manner 
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
jakościowy
stopień najwyższy
most discursive
stopień wyższy
more discursive
stopniowalne
Przykłady
His discursive speech made it difficult for the audience to follow his main argument. 

Jego dyskursywna mowa utrudniła publiczności śledzenie jego głównego argumentu.

02

dyskursywny, rozumowy

using reason instead of intuition to achieve a conclusion 
Przykłady
The discursive nature of his argument relied heavily on logical analysis rather than gut feelings. 

Dyskursywny charakter jego argumentu opierał się w dużej mierze na analizie logicznej, a nie na przeczuciach.

03

dyskursywny, odnoszący się do wymiany idei

relating to the exchange of ideas or information through conversation or written expression 
Przykłady
The discursive nature of the seminar encouraged participants to share their viewpoints openly. 

Dyskursywny charakter seminarium zachęcił uczestników do otwartego dzielenia się swoimi poglądami.

LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store