discursive
dis
ˈdɪs
dis
cur
kɜ:
sive
sɪv
siv
dispersive

Визначення та значення слова «discursive» англійською мовою

01

дискурсивний, безладний

deviating from a subject in a disorganized manner 
граматична інформація
морфологічна будова
складене
якісний
найвищий ступінь
most discursive
вищий ступінь
more discursive
градуйований
Приклади
His discursive speech made it difficult for the audience to follow his main argument. 

Його дискурсивна промова ускладнила для аудиторії слідкування за його основним аргументом.

02

дискурсивний, розсудливий

using reason instead of intuition to achieve a conclusion 
Приклади
The discursive nature of his argument relied heavily on logical analysis rather than gut feelings. 

Дискурсивний характер його аргументу значною мірою спирається на логічний аналіз, а не на інтуїтивні відчуття.

03

дискурсивний, що стосується обміну ідеями

relating to the exchange of ideas or information through conversation or written expression 
Приклади
The discursive nature of the seminar encouraged participants to share their viewpoints openly. 

Дискурсивний характер семінару заохочував учасників відкрито ділитися своїми поглядами.

LanGeek
Завантажити Додаток
langeek application

Download Mobile App

App Store