Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
discursive
01
discursief, ongeordend
deviating from a subject in a disorganized manner
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
samenstelling
kwalitatief
overtreffende trap
most discursive
vergrotende trap
more discursive
gradueerbaar
Voorbeelden
His discursive speech made it difficult for the audience to follow his main argument.
Zijn dwarrelende toespraak maakte het moeilijk voor het publiek om zijn hoofdargument te volgen.
02
discursief, redelijk
using reason instead of intuition to achieve a conclusion
Voorbeelden
The discursive nature of his argument relied heavily on logical analysis rather than gut feelings.
Het discursieve karakter van zijn argument leunde zwaar op logische analyse in plaats van onderbuikgevoelens.
03
discursief, gerelateerd aan de uitwisseling van ideeën
relating to the exchange of ideas or information through conversation or written expression
Voorbeelden
The discursive nature of the seminar encouraged participants to share their viewpoints openly.
De discursieve aard van het seminar moedigde deelnemers aan om hun standpunten openlijk te delen.
Lexicale Boom
discursively
discursiveness
discursive
