Szukaj
to discriminate
01
dyskryminować
to unfairly treat a person or group of people based on their sex, race, etc.
Intransitive: to discriminate against sb
Przykłady
The law prohibits businesses from discriminating against customers based on their disability.
Prawo zabrania firmom dyskryminowania klientów ze względu na ich niepełnosprawność.
02
rozróżniać, dyskryminować
to notice or establish a difference in or between two or more things
Transitive: to discriminate sth | to discriminate sth from sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
discriminate
3. osoba liczby pojedynczej
discriminates
imiesłów czynny
discriminating
czas przeszły prosty
discriminated
imiesłów bierny
discriminated
Przykłady
Artists are trained to discriminate colors that may look the same to the untrained eye.
Artyści są szkoleni, aby rozróżniać kolory, które mogą wydawać się takie same dla niewprawnego oka.
03
rozróżniać, odróżniać
to identify or perceive differences between two or more things, people, or ideas
Intransitive: to discriminate between two or more things
Przykłady
Her refined palate can discriminate the flavors in complex dishes.
Jej wyrafinowane podniebienie może rozróżniać smaki w złożonych daniach.
discriminate
01
dyskryminujący, zdolny do dostrzegania lub tworzenia subtelnych różnic
marked by the ability to see or make fine distinctions
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
przymiotnik od imiesłowu biernego
jakościowy
stopień najwyższy
most discriminate
stopień wyższy
more discriminate
stopniowalne
Drzewo Leksykalne
discriminating
discrimination
discriminator
discriminate
criminate
crime
