Szukaj
to discomfit
01
wprawiać w zakłopotanie, wytrącać z równowagi
to make someone feel uneasy, embarrassed, or anxious
Transitive: to discomfit sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
discomfit
3. osoba liczby pojedynczej
discomfits
imiesłów czynny
discomfiting
czas przeszły prosty
discomfited
imiesłów bierny
discomfited
Przykłady
Her blunt honesty often discomfited those who expected polite small talk.
Jej bezpośrednia szczerość często wprawiała w zakłopotanie tych, którzy spodziewali się uprzejmej rozmowy.
Drzewo Leksykalne
discomfited
discomfiture
discomfit
