جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to discomfit
01
ناراحت کردن
to make someone feel uneasy, embarrassed, or anxious
Transitive: to discomfit sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
discomfit
سومشخص مفرد
discomfits
وجه وصفی حال
discomfiting
گذشته ساده
discomfited
اسم مفعول
discomfited
مثالها
An unexpected compliment from their crush discomfited them with a wave of self-consciousness.
یک تعریف غیرمنتظره از معشوقهشان آنها را با موجی از خودآگاهی آشفته کرد.
درخت واژگانی
discomfited
discomfiture
discomfit
