Szukaj
to bifurcate
01
dzielić, rozgałęziać
to split something into two distinct parts
Transitive: to bifurcate sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
bifurcate
3. osoba liczby pojedynczej
bifurcates
imiesłów czynny
bifurcating
czas przeszły prosty
bifurcated
imiesłów bierny
bifurcated
Przykłady
To explore different paths, they decided to bifurcate the hiking trail.
Aby zbadać różne ścieżki, postanowili rozgałęzić szlak turystyczny.
02
rozgałęziać się, dzielić się na dwie gałęzie
to split into two branches or parts
Intransitive
Przykłady
The river bifurcates as it approaches the delta, forming two separate streams.
Rzeka rozdziela się na dwie gałęzie, gdy zbliża się do delty, tworząc dwa oddzielne strumienie.
bifurcate
01
rozwidlony, podzielony na dwie gałęzie
having two branches, divisions, or prongs that split from a common point
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most bifurcate
stopień wyższy
more bifurcate
stopniowalne
Przykłady
The snake's bifurcate tongue flicked in and out rapidly.
Rozwidlony język węża szybko poruszał się na zewnątrz i do wewnątrz.
Drzewo Leksykalne
bifurcated
bifurcate
furcate
