Szukaj
to bifurcate
01
dzielić, rozgałęziać
to split something into two distinct parts
Transitive: to bifurcate sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
bifurcate
3. osoba liczby pojedynczej
bifurcates
imiesłów czynny
bifurcating
czas przeszły prosty
bifurcated
imiesłów bierny
bifurcated
Przykłady
The organizational restructuring will bifurcate the department into two specialized teams.
Restrukturyzacja organizacyjna podzieli dział na dwie wyspecjalizowane zespoły.
02
rozgałęziać się, dzielić się na dwie gałęzie
to split into two branches or parts
Intransitive
Przykłady
Near the base of the mountain, the trail bifurcates, offering hikers two distinct routes to the summit.
U podnóża góry szlak rozdwaja się, oferując turystom dwie różne trasy na szczyt.
bifurcate
01
rozwidlony, podzielony na dwie gałęzie
having two branches, divisions, or prongs that split from a common point
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most bifurcate
stopień wyższy
more bifurcate
stopniowalne
Przykłady
The plant's bifurcate leaves spread outward like open wings.
Rozwidlone liście rośliny rozchodzą się na zewnątrz jak otwarte skrzydła.
Drzewo Leksykalne
bifurcated
bifurcate
furcate
