Szukaj
to strangle
01
dusić, mieć trudności z oddychaniem
to experience difficulty breathing or to be unable to breathe due to obstruction or restriction
Intransitive
Przykłady
He started to strangle from the smoke in the room, struggling to catch his breath.
Zaczął się dusić od dymu w pokoju, walcząc o złapanie oddechu.
02
dusić, udusić
to kill by choking the throat and blocking the air supply
Transitive: to strangle sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
strangle
3. osoba liczby pojedynczej
strangles
imiesłów czynny
strangling
czas przeszły prosty
strangled
imiesłów bierny
strangled
Przykłady
The villain attempted to strangle the hero with a rope.
Czarny charakter próbował udusić bohatera liną.
03
tłumić, dusić
to hold back or stop an impulse, action, or sound from being expressed or carried out
Transitive: to strangle an action or sound
Przykłady
He had to strangle his anger before speaking to his boss.
Musiał stłumić swoją złość, zanim porozmawiał z szefem.
04
dusić, ograniczać
to slow down, restrict, or block the progress or activity of something
Transitive: to strangle development of something
Przykłady
The lack of funding began to strangle the growth of the small business.
Brak funduszy zaczął dusić rozwój małej firmy.
05
dusić, dławić się
to die because something is blocking or interfering with the ability to breathe
Intransitive
Przykłady
She struggled to breathe before ultimately strangling from the tight grip.
Walczyła o oddech, zanim ostatecznie udusiła się z powodu ciasnego uścisku.
