Szukaj
to beguile
01
zwodzić urokliwie, uroczyście oszukiwać
to deceptively attract or charm people
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
beguile
3. osoba liczby pojedynczej
beguiles
imiesłów czynny
beguiling
czas przeszły prosty
beguiled
imiesłów bierny
beguiled
02
oszukiwać, zwodzić
to deceive or trick someone into doing something by using clever and tricky methods
Przykłady
The sly salesman beguiled customers into buying unnecessary products.
Przebiegły sprzedawca zwodził klientów, aby kupowali niepotrzebne produkty.
Drzewo Leksykalne
beguiled
beguilement
beguiler
beguile
