Szukaj
to quieten
01
uspokoić, uciszyć
cause to be quiet or not talk
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
quieten
3. osoba liczby pojedynczej
quietens
imiesłów czynny
quietening
czas przeszły prosty
quietened
imiesłów bierny
quietened
02
uspokajać się, stawać się mniej hałaśliwym
to become calmer or less noisy
Dialect
British
Intransitive
Przykłady
The storm slowly quietened as the night went on.
Burza powoli cichła w miarę upływu nocy.
03
uspokajać, ściszać
to calm down or reduce in volume
Przykłady
The crowd began to quieten once the announcement was made.
Tłum zaczął cichnąć, gdy ogłoszono komunikat.



























