Szukaj
to jostle
01
przepychać się, torować sobie drogę
push or shove to make one's way through a crowd
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
jostle
3. osoba liczby pojedynczej
jostles
imiesłów czynny
jostling
czas przeszły prosty
jostled
imiesłów bierny
jostled
Przykłady
He had to jostle through the packed station.
Musiał przepychać się przez zatłoczoną stację.
02
popychać, zderzać się
bump into or collide roughly while moving
Transitive: to jostle sb/sth
Intransitive
Przykłady
He accidentally jostled her in the hallway.
Przypadkowo ją potrącił na korytarzu.
Jostle
01
pchnięcie, potrącenie
a push or shove, especially when forcing a way through a crowd
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
jostles
Przykłady
A sudden jostle made her drop her bag.
Nagły popchnięcie sprawił, że upuściła torbę.
02
przepychanie się, tłok
a crowded situation with people pushing against each other
Przykłady
The jostle at the entrance made it hard to get inside.
Przepychanie się przy wejściu utrudniło wejście do środka.
Drzewo Leksykalne
jostling
jostle
