duel
duel
dju:əl
dyooēl
dualjewelrefuelaccrual
duelled

Definitie en betekenis van "duel"in het Engels

01

duel

a prearranged fight with deadly weapons by two people (accompanied by seconds) in order to settle a quarrel over a point of honor 
duel definition and meaning
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
duels
02

duel, strijd

any struggle between two skillful opponents (individuals or groups) 
to duel
01

duelleren, een duel aangaan

to engage in a combat or competition between two individuals 
Intransitive
to duel definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
duel
3e persoon enkelvoud
duels
onvoltooid deelwoord
dueling
onvoltooid verleden tijd
dueled
voltooid deelwoord
dueled
Voorbeelden
In medieval times, knights would duel to settle disputes or defend honor. 

In de middeleeuwen duelleerden ridders om geschillen te beslechten of eer te verdedigen.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store