Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to disarm
01
ontwapenen, neutraliseren
to deprive someone or something of weapons or the ability to cause harm
Transitive: to disarm sb
Voorbeelden
Police officers worked to peacefully disarm the suspect holding hostages.
Politieagenten werkten om de verdachte die gijzelaars vasthield vreedzaam te ontwapenen.
02
ontwapenen, militaire kracht verminderen
to give up weapons or reduce military strength willingly
Intransitive
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
disarm
3e persoon enkelvoud
disarms
onvoltooid deelwoord
disarming
onvoltooid verleden tijd
disarmed
voltooid deelwoord
disarmed
Voorbeelden
After the treaty, the troops agreed to disarm by the next day.
Na het verdrag stemden de troepen ermee in om zich de volgende dag te ontwapenen.
03
ontwapenen, kalmeren
to calm or reduce someone’s anger, fear, or suspicion
Transitive: to disarm sb
Voorbeelden
He used humor to disarm the hostile crowd.
Hij gebruikte humor om de vijandige menigte te ontwapenen.
Lexicale Boom
disarmer
disarming
disarm
arm
