Szukaj
to disarm
01
rozbroić, zneutralizować
to deprive someone or something of weapons or the ability to cause harm
Transitive: to disarm sb
Przykłady
The superhero used his powers to disarm criminals without resorting to violence.
Superbohater użył swoich mocy, aby rozbroić przestępców bez uciekania się do przemocy.
02
rozbroić, zmniejszyć siły militarne
to give up weapons or reduce military strength willingly
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disarm
3. osoba liczby pojedynczej
disarms
imiesłów czynny
disarming
czas przeszły prosty
disarmed
imiesłów bierny
disarmed
Przykłady
Over time, the rebels gradually disarmed as the situation stabilized.
Z czasem rebelianci stopniowo rozbroili się, gdy sytuacja się ustabilizowała.
03
rozbrajać, uspokajać
to calm or reduce someone’s anger, fear, or suspicion
Transitive: to disarm sb
Przykłady
His kind words helped disarm the angry crowd.
Jego miłe słowa pomogły rozbroić rozgniewany tłum.
Drzewo Leksykalne
disarmer
disarming
disarm
arm
