command

kə

kē

mmand

ˈmɑ:nd

maand

commend

Definitie en betekenis van "command"in het Engels

Command

ZELFSTANDIG NAAMWOORD

bevel, commando

an order, particularly given by someone in a position of authority

grammaticale informatie

bezieldheidsstatus

abstract

morfologische samenstelling

enkelvoudig

telbaar

meervoudsvorm

commands

Voorbeelden

The general issued a command for the troops to advance towards the enemy positions.

De generaal gaf een bevel uit voor de troepen om op te rukken naar de vijandelijke posities.

opdracht, instructie

an instruction that tells a computer to perform a specific task or function

Voorbeelden

She entered the command to save the document before closing the application.

Ze voerde de opdracht in om het document op te slaan voordat ze de applicatie sloot.

commando, eenheid

a military unit, area, or operation that is under the control and direction of one officer or leader

Voorbeelden

He was given command of the entire naval fleet.

Hij kreeg het bevel over de hele marinevloot.

autoriteit, controle

authority or control over people, resources, or operations

Voorbeelden

The officer took command of the troops.

De officier nam het commando over de troepen.

beschikking, beschikbaarheid

availability or readiness of resources or skills for immediate use

Voorbeelden

The funds were at the company's command.

De middelen stonden ter beschikking van het bedrijf.

beheersing, deskundigheid

expertise, mastery, or extensive knowledge in a particular area or skill

Voorbeelden

She has a command of French literature.

Zij heeft een beheersing van de Franse literatuur.

commando, hoogste gezag

a position of highest authority or control in an organization, military unit, or operation

Voorbeelden

He assumed command of the naval fleet.

Hij nam het commando over de marinevloot op zich.

to command

WERKWOORD

bevelen, leiden

to have authority over or be in charge of a unit in the army

general

Transitive: to command a military unit [adj]

grammaticale informatie

morfologische samenstelling

enkelvoudig

actiewerkwoord

regelmatig

tegenwoordige tijd

command

3e persoon enkelvoud

commands

onvoltooid deelwoord

commanding

onvoltooid verleden tijd

commanded

voltooid deelwoord

commanded

Voorbeelden

General Smith commands the 5th Infantry Division stationed in the southern region.

Generaal Smith beveelt de 5e Infanteriedivisie die in de zuidelijke regio is gestationeerd.

bevelen, commanderen

to give an official order to a person or an animal to perform a particular task

direct

instruct

order

Ditransitive: to command sb to do sth

Voorbeelden

The general commanded the soldiers to hold their positions until further notice.

De generaal beval de soldaten om hun posities te behouden tot nader order.

bevelen, leiden

to have or exercise direct authority

Intransitive

Voorbeelden

As the captain of the ship, he commands with confidence and expertise.

Als kapitein van het schip geeft hij opdracht met vertrouwen en expertise.

eisen, opeisen

to demand or claim something as one's right

Transitive: to command a demand or right

Voorbeelden

After years of hard work, she commanded a promotion within the company.

Na jaren van hard werken, eiste ze een promotie binnen het bedrijf.

domineren, beheersen

to dominate or control a strategic position from a higher vantage point

Transitive: to command a position

Voorbeelden

The fortress was strategically situated on the hill, allowing it to command the entire valley.

Het fort was strategisch gelegen op de heuvel, waardoor het de hele vallei kon beheersen.

Lexicale Boom

commandery

command

Nabije Woorden

Definitie en betekenis van "command"in het Engels

Download Mobile App