جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to intermit
01
قطع کردن, موقتاً تعطیل کردن
to stop for a period of time
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
intermit
سومشخص مفرد
intermits
وجه وصفی حال
intermitting
گذشته ساده
intermitted
اسم مفعول
intermitted
مثالها
The concert had to be postponed after the power kept intermitting on and off at the venue.
کنسرت پس از اینکه برق در محل به طور متناوب قطع و وصل میشد، مجبور به تعویق شد.
درخت واژگانی
intermittence
intermittent
intermit
