Szukaj
to intermit
01
przerwać, zawiesić
to stop for a period of time
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
intermit
3. osoba liczby pojedynczej
intermits
imiesłów czynny
intermitting
czas przeszły prosty
intermitted
imiesłów bierny
intermitted
Przykłady
The delivery of supplies had to intermit when roads flooded during the storm.
Dostawa zaopatrzenia musiała przerwać, gdy drogi zostały zalane podczas burzy.
Drzewo Leksykalne
intermittence
intermittent
intermit
