Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to intermit
01
onderbreken, opschorten
to stop for a period of time
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
intermit
3e persoon enkelvoud
intermits
onvoltooid deelwoord
intermitting
onvoltooid verleden tijd
intermitted
voltooid deelwoord
intermitted
Voorbeelden
His speech intermitted several times as he stopped to collect his thoughts.
Zijn toespraak onderbrak meerdere keren terwijl hij stopte om zijn gedachten te verzamelen.
Lexicale Boom
intermittence
intermittent
intermit
