جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to conciliate
01
دلجویی کردن
to do something that stops someone's anger or dissatisfaction, usually by being friendly or giving them what they want
Transitive: to conciliate a person or their anger
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
conciliate
سومشخص مفرد
conciliates
وجه وصفی حال
conciliating
گذشته ساده
conciliated
اسم مفعول
conciliated
مثالها
She conciliated the upset customer by offering a full refund.
او با ارائه بازپرداخت کامل، مشتری ناراضی را آرام کرد.
02
صلح کردن, آشتی دادن
to bring together or restore harmony between parties
Transitive: to conciliate people or their differing opinions
مثالها
The mediator worked hard to conciliate the opposing groups and reach a peaceful agreement.
میانجی سخت کار کرد تا گروههای مخالف را آشتی دهد و به توافق صلحآمیزی برسد.
درخت واژگانی
conciliation
conciliative
conciliator
conciliate
concili
