جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to conciliate
01
دلجویی کردن
to do something that stops someone's anger or dissatisfaction, usually by being friendly or giving them what they want
Transitive: to conciliate a person or their anger
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
conciliate
سومشخص مفرد
conciliates
وجه وصفی حال
conciliating
گذشته ساده
conciliated
اسم مفعول
conciliated
مثالها
The diplomat conciliated the conflicting parties by facilitating open communication.
دیپلمات با تسهیل ارتباطات باز، طرفهای متعارض را آشتی داد.
02
صلح کردن, آشتی دادن
to bring together or restore harmony between parties
Transitive: to conciliate people or their differing opinions
مثالها
They worked to conciliate their conflicting schedules so they could attend the meeting.
آنها برای هماهنگ کردن برنامههای متضاد خود کار کردند تا بتوانند در جلسه شرکت کنند.
درخت واژگانی
conciliation
conciliative
conciliator
conciliate
concili
