Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to conciliate
01
verzoenen, sussen
to do something that stops someone's anger or dissatisfaction, usually by being friendly or giving them what they want
Transitive: to conciliate a person or their anger
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
conciliate
3e persoon enkelvoud
conciliates
onvoltooid deelwoord
conciliating
onvoltooid verleden tijd
conciliated
voltooid deelwoord
conciliated
Voorbeelden
She conciliated the upset customer by offering a full refund.
Ze verzoende de boze klant door een volledige terugbetaling aan te bieden.
02
verzoenen, bemiddelen
to bring together or restore harmony between parties
Transitive: to conciliate people or their differing opinions
Voorbeelden
The mediator worked hard to conciliate the opposing groups and reach a peaceful agreement.
De bemiddelaar werkte hard om de tegenovergestelde groepen te verzoenen en een vreedzame overeenkomst te bereiken.
Lexicale Boom
conciliation
conciliative
conciliator
conciliate
concili
